So long, and thanks for all the fish

Jja, g tla a fra mig um set. Burtu fr moggabloggi og held aftur heim kunnuglegri slir.

Vinsamlegast uppfri linka og heimski mig nja stainn (gamla):

http://vilmak.blogcentral.is/


Fuglasngsklinn

Ok, ... g b hlfgerum dragari. Og j, heimili er mjg skipulagt, fullt af reiu, flki, unglingum, alltaf eitthva a gerast. Og meal gludra eru fuglarnir, 2 grar og 1 dsargaukur. Hi besta ml sko.

Nema...

Fuglarnir mnir hafa ekki gaman af v a syngja. Mr finnst a eir eigi a kvaka falleg lg svona eins og fuglarnir Disney myndunum. Kyrja starsngva. Syngja til lfsins. En gera mnir fuglar a? , nei! Nei, einmitt... mnir fuglar... eir skrkja, skra og pa. eir framkalla eins mikinn hvaa og eir mgulega geta. Helst allir einu.

Ekkert lag. Engin melda. Bara samstir hir, skrkir hljmar... algjrlega tilviljanakenndir a v er virist. a vill til a g hef mjg han olinmisrskuld egar kemur a hvaa gludrum, brnum, leikfngum og hljfrafingum.

En stundum. Stundum ver g reytt eim. Srstaklega ef g er a reyna a leggja mig ea tala smann. egar hvainn er svo mikill a g heyri ekki sjlfri mr hugsa. egar g virist eiga um 100 fugla en ekki rj. , j, ver g pnulti reytt eim.

En hva er til rs? Stundum prfum vi a reyna a yfirgnfa , hafa bara hrra.. gera meiri hvaa. Kannski ekki skrti a ngrannarnir virast ekki vera adendaklbbnum mnum. En vi erum eiginlega bin a gefast upp hvaa aferinni. eftir henni "fallega" aferin. Hn kom sterk inn og virtist virka ljmandi. Hn er annig a egar hvainn er a ra mann kvakur maur me sinni allra mkstu og fallegustu rdd: "syngja fallega... syngja fallega...." etta endurtekur maur svona sextu sinnum, rlega. fyrsta skipti sem g prfai etta var g steinhissa egar hvaaseggirnir gnuu augnablik, hlluu undir flatt og tku svo vi a .... j, einmitt... tku vi a syngja fallega.

Prinsinn og g erum bin a srhfa okkur essu. En svo kom a v a etta virkai ekki lengur. egar aumingja prinsinn var binn a standa htt 10 mntur vi bri og kvaka: "syngja fallega... syngja fallega..." snri hann sr vi me trin augunum: "Mamma, eir vilja ekki syngja fallega..."

Vi reynum etta enn stundum en hrifin duga alltaf skemur og skemur... au rfu skipti sem etta skilar einhverjum rangri.

morgun vaknai g me dndrandi hfuverk. Staulaist fram. Um lei og g birtist byrju allir rr fuglarnir a garga. Og g meina garga. Og kviknai hugmynd hj mr. J, g tla a stofna fuglaskla. ar sem fuglum er kennt a syngja. g byrjai strax morgun. Stillti mr upp miju stofuglfinu og sng nokkra tna af : bb bbbb bbbbb... Maur byrjar sko tnfingum.. svo koma lgin. g er sannfr a etta skilar rangri, eina sem fuglana vantar er leisgn og jlfun. N er bara a velja hvaa lag a kenna eim fyrst.


Alveg fullkomin!

"Sko, hrna er g me vivrunarrhyrning..", sagi g kvenum rmi vi skounarmanninn um lei og g steig tr Rnu. g benti rauan fallegan ltinn plastkassa sem hvldi faregastinu, svo hlt g fram mean g benti: " sst hann rugglega ekki sast egar hann var skottinu svo g setti hann hr".

Skounarmaurinn gjai augunum blai sitt. J j, bllinn kominn endurskoun. Sast fkk g athugasemd a hafa engan rhyrning.. tlai sko ekki a lta nappa mig v aftur svo g hafi komi rhyrningi lffringsins fyrir vel berandi sta.

g s a maurinn gjai augunum aftur blai. Aha. rugglega a sp essu me kluna og rafmagni fyrir hana. "g lt fjarlgja kluna", sagi g og benti aftur fyrir Rnu. "J j... arftu a lta afskr hana", svarai skounarmaurinn og gndi ar sem klan tti a vera. "Afskr? Hvar?", spuri g steinhissa. Fkk svo a vita a g gti bara sinnt v erindi arna stanum og ur en g vissi af var skounarmaurinn sestur vi tlvu og hamaist vi a afskr kluna. Fyrir viki borgai g 1300 krnur.

g skil reyndar ekki af hverju arf a borga 1300 krnur fyrir a afskr klu af bl. g meina hva er innifali afskrningunni? Svar tk kluna af og rukkai ekkert fyrir a. Klan er enn skottinu svo ekki er gjaldi fyrir a farga henni. Og af hverju 1300 krnur? Hva liggur bak vi verleggingunni?

En sktt me a, klulaus og afskr, etta er alveg ntt lf. Svo benti skounarmaurinn mr a setjast bara og slaka . Sennilega orinn leiur v a lta mig benda a sem tti a endurskoa. g settist en fann litla eir mr. Mr finnst kvl og pna a fara me blana mna skoun. Kvld og pna.

Skounarmaurinn dundai sr vi a skoa framljsin og ruurrkurnar. g hlt mr stlinn og beit tunguna mr. Kommon! a var bi a skoa etta! En best a leyfa honum a sna hva hann kann fyrir sr skoun. Loksins komi a v a skoa jafnvgisstngina. Spennan hmarki... og hibba bibb barbabrella! Nr mii Rnu! Skoun n athugasemda! Yeahhh....

essi dagur var til a g rifjai upp fyrri skounarferir sem stundum hafa veri skrautlegar. Til dmis fkk g einu sinni skoun n athugasemda Bubba minn gamla, rtt fyrir a vera me slit jafnvgisstng og vantai peru. Ekkert veri a horfa svona smmuni... og a lokum ba skounarmaurinn mig um a lma vinsamlegast brettin blinn minn og mlti meira a segja me gu lmbandi!


Hjlpsami prinsinn

"Mamma", kvaka prinsinn smann. g og Rebb vorum leiinni heim a elda afmliskvldver fyrir Rebb eftir a hafa skutla stukoppi niur Skeifu. g jnkai smann og prinsinn hlt fram : "Mamma? g a steikja kjti?". g fann hvernig kaldur sviti spratt fram mr. "NEI!", veinai g...; "Nei, nei, nei... g skal elda egar g kem heim!".

Prinsinn er a vera mun hslegri og duglegri. Hann er alveg trlega fr sma og virist hafa erft fr mr a geta muna trlega mrg smanmer. Stundum vildi g ska a hann kynni ekki sma og myndi ekki ll nmer sem hann hefur einu sinni vali. Hann er lka binn a lra samlokugrilli. a hrir mig stundum egar honum dettur hug a gera samlokur trlegustu tmum. ar a auki kann hann nna rbylgjuofninn og poppar eins og herforingi. Ekkert hrddur vi a prfa sig fram. Mr fannst samt full miki egar hann tlai a fara a steikja nautkjti... jafnvel vi hefum fengi a tslu sko.

g held a prinsinn eigi mun meiri mguleika a vera "hsmir" heldur en heimastan. Hann snir huga a skra og ryksuga, vaska upp. Hn hefur aldrei snt neinu svona huga. Og g hrist lka a leyfa honum a prfa sig fram er a samt kannski betra en egar hann er a gera tilraunir sjlfur.

Mr finnst tildmis mun betra egar hann poppar rbylgjuofninum heldur en egar hann skrapp ftur um mija ntt egar hann var riggja ra og rbylgjai sjnvarpsfjarstringuna me batterum og allt. Jebb, g tek popp og popplykt fram yfir brnaar fjarstringar og lykt af brnuu plasti hverjum degi!


Frnarlamb :)

g st milli tveggja stilegra lgreglumanna fullum skra. St milli eirra og stari inn um stofugluggann minn. Annar lgreglumaurinn mundai myndavl af miklum m, alveg eins og atvinnumaur. Fyrir innan gleri sat Millie og geri allt sem hn gat til a vekja athygli sr.

arna sat hn og klessti nefinu a runni. arna sat hn og lagi eyrun aftur. arna sat essi rflega 10 ra gamli kttur og setti upp kettlingasvip og sl ltt runa. Lgreglumaurinn lt a ekki sl sig taf laginu og hlt fram a smella af, inn gegnum gluggann minn mean ktturinn vldist fyrir. g er viss um a myndavl lgreglunnar er full af myndum af fallegum blum ketti me leiftrandi grn augu.

Og arna st g og reyndi a halda mig skjli vi annan lgreglumanninn, enda voru eir vel klddir en g bara ti bolnum. "Hva er eiginlega me veri?", spuri skjlgi lgreglumaurinn og hristi hfui. g yppti xlum og reyndi a hrista mig hita. Hinn hlt fram a taka myndir. Ga stund rddu lgreglumennirnir saman eftir a hafa komi sr skjl undir vegg.

Eftir fjlda skorana lt g semsagt vera af v a hringja lgregluna dag til a f skrslu gera. J, j, miki rtt likta hj mr, niurstaa lgreglunar er a runni su gt eftir loftrifill. g er semsagt frnarlamb. Ekki frnarlamb "drive by shooting" heldur frnarlamb "walk by shooting". A llum lkindum var skoti fr gngustgnum og vonandi var etta bara handahfskennt. Jebb, spennandi a ba Grafarvogi...


Brotnir gluggar og strokufuglar

g stari t um gluggann. Stari og stari. g var samt ekkert a huga ea eitthva svoleiis. Ekkert a lta mig dreyma rmantska dagdrauma. Nei, nei. g var bara a stara furu minni eitthva mjg dularfullt. g snri mr snggt vi, arkai t og stti heimastuna geymsluna ar sem hn st nttftunum. "Komdu me t gar!", skipai g og hlt svo t gar me heimastuna og prinsinn eftir mr.

Ngranni minn virtist dlti hissa a sj okkur mta nttftunum t gar til ess eins a stara inn um gluggann okkar... ea a leit allavega annig t. En raun vorum vi a rannsaka runa. Eftir a hafa virkja ngrannan og inaarmanninn hans lka rannsknina erum vi ll sammla. J, a hefur veri skoti, lklega me loftbyssu, tvgang runa. runni eru tv agnarltil gt, en fyrir innan gtin hefur gleri hins vegar brotna nokku. Fyrir viki eru tv mjg greinileg brot runni og nokku af glerbrotum mili glerjanna.

Sem betur fer hefur innri ran bara rispast ltilega en engu a sur er etta n frekar leiinlegt og eiginlega finnst mr bara ekkert kl a hafa byssugt stofuglugganum.

Eftir rannsknina drifum vi okkur r nttftunum og hoppuum upp bl. Okkur var boi heimskn til lgerarinnar sem er upphaldsfyrirtki mitt, tkum heimalinginn me en skildum veikan stukopp eftir heima. ar vldumst vi um tvo klukkutma og skemmtum okkur alveg ljmandi vel auk ess sem brnin nu a fylla magana af allskonar ggti. Tala n ekki um allt skemmtilega flki sem vi hittum, vlkt stu.

Vi stum vi braubakkana og smjttuum gmstu speltbraui egar sminn hringdi. Stukoppur hinum endanum. Allt panikk. Einn fuglinn okkar hafi stroki t brinu og kettirnir allir komnir veiar. Stukoppi gefin g r... eins og a byrja v a n kttunum ur en eir nu fuglinum. Svo hldum vi fram a japla braui, gltan a vi tluum a fara r essari fnu veislu.

Heima aut veiki stukoppur um allt eins og hvtur stormsveipur. a er ekkert grn a handsama fjra ekka ketti sem vilja veia fugla. Hann reyndi a hafa yfirsn yfir hverjum hann var binn a n og hverjum ekki. ula var rugglega inn herbergi.. pff n var bara a n fuglinum.

Stukoppur skoppai upp og niur eftir fuglinum rvntingarfullri tilraun til a n honum. Skyndilega fkk hann samkeppni egar ula stakk upp hausnum tilbin a "hjlpa" honum vi veiarnar. ulu skellt inn ba me hrai. Stukoppur hlt fram a hlaupa eftir bla fuglinum og einhvern undursamlegan htt ni a teygja t hndina og grpa fuglinn flugi. Strslysi afstrt og sjklingurinn gat aftur lagst fyrir.

Vi fylgdumst me gegnum smann. Alveg rleg. Ekkert a flta okkur heim hamaganginn. Betra njta gra veitinga og gs flagsskapar. Srstaklega egar heima bur ekkert nema fulgaveiar og a ba eftir a einhverjir noti hsi skotfingar. Jebb. Aldrei rlegheit okkar heimili.


Peek - a - boo

"Peek - a - boo! Peek - a - boo!", tstum vi kr hjrma rddum. "Peek - a - boo!" Vi mndum upp lofti og hlgum. Ohhhh... n breyttist allt og vi skiptum um tn: "Bless! Bless!". Vi klluum kvejuna tregafullar og takt. Sorglegt a sj eftir honum. Nei, arna birtist hann aftur! "Peek - a - boo! Peek - a - boo!", skrktum vi og hlgum.

J, kvld frum vi leik me mnanum. etta er eitthva a flottasta sem g hef s! Bak vi svrt sk faldi mninn sig. Svo rtt kkti hann fram svo vi sum sm snei af honum og um lei lsti hann upp skrinn. Vi heilsuum honum. En jafnharan hvarf hann aftur bak vi skinn og a var ekki hgt a sj neitt sem benti til ess a rtt ur hafi mninn skini. Pff. Hann var bara alveg horfinn.

Hann minnti okkur barn a fela sig... svo vi stumst ekki freistinguna a leika "Peek - a - boo" vi hann. Og mninn tk fullan tt. egar g keyri inn blasti heima stvai g Rnu miju stinu, n ess a leggja... bara svo g gti horft mnann kkja fram r skjunum eins og tvisvar vibt.

Me trega og sknui trtlai g inn me prinsinum og heimalingnum. Vi nkomin r b og tluum a eya v sem eftir var kvlds rlegheitum me Hbert. Mig langai meira samt til a standa bara ti og gna tungi... en reytan rak mig inn og upp sfa... g vinkai v tunglinu a skilnai og hallai hurinni eftir okkur.


Fkn...

g st augnablik og virti fyrir mr mguleikana. arna voru eir. Beint fyrir framan mig. g andvarpai, etta var ekki svo einfalt. g fann valkvann last aftan a mr. Nei. Nei, af og fr. g tla ekki a lta bjnalegan valkva n vldum mr. g var a koma mr upp plani. Strax. Hugsa, Vilma... hugsa.

"Ok, hva valdi g sast?", hvslai g a sjlfri mr. "Hva valdi g sast...", endurtk g og hallai undir flatt. g las miana, smjattai nfnunum. Naut augnabliksins. g var a n valdi astunum. Ekki bara var g a n valdi astunum heldur var g lka stjrna eim. Totally.

Fyrir framan mig stu fjrir brsar og virtust brosa til mn. Og mitt var vali. Hmmm... n mundi g a... sast var a "Kkos og vanilla". Auvita. Brosandi snri g mr a upphaldinu mnu: "Ferskjur og fresur". g reyni a velja ekki alltaf a sama. Maur sko a skiptast .

Vonandi halda ekki allir a g s bin a tapa mr... en g er sko komin me nja dellu. Algjrlega. egar g var sumarbstanum sumar kynntist g nrri vru. Vru sem g f bara ekki ng af. g hef enga stjrn mr, enga. N er g komin me gtist rval af... j... lti ykkur ekki brega... gtis rval af handspu.

Fyrir tti g fna spu fr Palmolive. Svona Cherry blossom spu og var bara okkalega ng me hana. En svo kynntist g frouspunni fr Mjll Frigg og n get g ekki htt handvottinum. Fyrst keypti g "Fjlur og villiber", svo "Kks og vanillu". Fann hinsvegar ekki frouspuna sem mig langai . egar g loksins rak augun upphaldi t b var g a fjrfesta v lka. a er bara himnesk lykt af "Ferskjur og fresur".

Og af v g er hemja opna g allar spurnar og n standa fjrir spubrsar vi vaskinn inn bai og g bara finn mr hvert tkifri ftur ru til a vo mr um hendurnar. Skipti samviskusamlega milli brsana, til a eya llu jafnt sko...

En a er ekki bara essi himneska lykt sem er bin a gera mig "hooked" spu. Nei, lka s stareynd a etta er frouspa... ekki venjuleg. Hn sprautast r brsanum frou sem er svo gaman a maka hendurnar... trlega gaman. J, g er komin me nja fkn... g heiti Vilma og g er h frouspu!


g s!

g sat bistofunni og bei. Geri mitt allra besta a lta lta t fyrir a g vri alveg rleg. Alveg rleg. Right. g allavega reyndi. Skyndilega hringdi sminn og mr var nokku ltt. Auveldara a ykjast vera rlegur mean maur talar smann.

hinum endanum var slfringurinn sem virtist bara finnast gaman a hringja mig sumarfrinu mnu. En mr var alveg sama, alltaf gaman a heyra slfringnum, g tala n ekki um egar maur er a tapa sr r stressi. g sagi honum hvar g var, eftir hverju g vri a ba. g semsagt sti bistofu hj lkni a ba eftir a fara laser ager augunum. Ba eftir a sjnin yri lgu.

"HA? arft gleraugu?", spuri steinhissa slfringur. g gat ekki neita v. Jebb, g hefi urft gleraugu. "... hefur bara veri linsur sustu rin...", hlt slfringurinn fram. g skellti uppr og neitai. g hef aldrei nota linsur. Aldrei. g hef hinsvegar nota gleraugu hverjum degi san g var 13 ra. Og g hef ekkt slfringinn san 1996... merkilegt a hann hafi aldrei teki eftir a g notai gleraugu.

Og arna sat g. Dauhrdd. Stressu. Og mrkunum a hlaupa t aftur. Augnlknirinn minn birtist srstaklega klddur skurstofufatnai, me grna hettu hausnum. Ok. Hann leit allavega professional t. Hmmm. Sm undirbningur. Sm pepp tal fr lkninum og g kom mr fyrir stlnum. Rleg. Alveg rleg. Right. NOT!

mean g kom mr vel fyrir, breitt var yfir mig teppi, mr kennt stressboltana, pti heilinn mig: "Hlauptu t! Hlauptu t brjlaa kerling... Hlauptu t". g fann hvernig allir vvar spenntust upp og hjartsltturinn var rari. g get bara alveg viurkennt a. Skammlaust. g hef aldrei aldrei vinni veri jafnhrdd. Rlegi augnlknirinn talai hgt og lgt... a var alveg sama hva g reyndi a slaka ... a var bara ekki a virka. Stressboltarnir fengu sko svo sannarlega a kenna v. "Vilma. Vilma. verur a muna a anda...", hvslai lknirinn. g hlddi og dr andann djpt.

Eftir 15 mntur sem voru mnum augum svona eins og 15 klukkustundir gekk g t me alveg nja sjn. Engin gleraugu. g stend mig reyndar enn a v a reyna a taka au af mr ur en g fer a sofa...


g stunda jaarsport

g hl og hl og hl. g l bakinu nest grsugri brekku, mttlaus af hltri og gat ekki stai upp. "N hlaupum vi upp brekkuna...", kallai formaurinn til mn. "g get ekki stai upp..", svarai g og skrkti um lei. Gat ekki htt a hlja. ur en g vissi var formaurinn kominn til mn, rtti mr hndina og tosai mig ftur. Flisandi og vlt ftunum reyndum vi a komast upp brekkuna til glerlistakonunnar sem st ar og bei okkar. Svo horfum vi sm stund hvort anna og kvaum a reyna aftur.

g er semsagt komin me ntt hugaml. etta er eiginlega svona jaarsport sem g hef kvei a taka upp a stunda. g get akka formanninum a g komst inn essa lei. Jebb. gr fr vinnan mn sem sagt svona hpeflisdag lfljtsvatn. Svona vinna eitthva saman. Sktaleikir. Gur matur. Vareldur. Sngur. g og eyjamaurinn misstum reyndar af sktaleikjunum, vorum a vinna mean... einhver minntist a vi vrum vinnualkar en g held ekki a a s neitt til v. heildina var etta islegur dagur frbrum flagsskap.

Snemma kvlds kom formaurinn a mli vi mig. Benti gtisbrekku og stakk upp a vi rlluum okkur niur. g horfi hann forvia. Rlla okkur niur? Var hann brjlaur? Svo lei fram kvldi og skyndilega fannst mr etta betri hugmynd. Leitai uppi formanninn og spuri um brekkurll. Hann hristi hausinn. Nei, etta var sennilega ekki svo g hugmynd eftir allt saman.

En a er n svoleiis me gar hugmyndir a r eiga til a skjta upp kollinum aftur og aftur. Svo ur en kvldi var bi prluum vi upp brekkuna ar sem hn var brttust. Glerlistakonan fylgdi okkur til a virka sem "rsingarstlka" me astoarkonu upp arminn.

g og formaurinn komum okkur fyrir, hli vi hli. Tilbin a rlla af sta egar merki kmi. Fengum einhverja athugasemd um a a gti n mislegt leynst brekkunni og a a vri helst til miki myrkur. Var ekki lka mguleiki garnaflkju. En vi vorum alveg kvein. g var svo spennt a rlla af sta, maginn var spenntur og hjartsltturinn r. Skyndilega utum vi af sta.

Og arna rllai g og rllai alveg stjrnlaust og n ess a vita hvert g stefndi. vlt tilfinning og vlkt stu. g skellti uppr um lei og g rllai af sta og hl alla leiina niur. g htti ekki a hlgja egar formaurinn tosai mig ftur og hl alla leiina upp brekkuna aftur. Aftur! Aftur!

Vi enduum n reyndar bara v a fara tvr ferir. Eyjamaurinn hafi haft frttir af upptkinu og klngraist upp til a vera vitni af seinni ferinni. Hn var jafnvel enn skemmtilegri en s fyrri. N var formaurinn fljtari a n mr ftur og egar g hljp af sta upp brekkuna hringsnrist af og g ri engan veginn vi stefnun. Og g hl.

Og n er g svo spennt a fara aftur. Fyrr vor fr g fyrsta skipti strt trampln... hafi mig ar a ffli ar sem g sat ea l og hl mean lffringurinn skoppai kringum mig svo g var alveg stjrnlaus. N prfai g brekkurll... hvort sem tri v ea ekki, fyrsta sinn vinni. vlkt gaman, g hafi n sennilega haft mig a ffli aftur. Sktt me a.. g er bara svona gum tengslum vi barni inn mr :)

Um mintti komum vi reytt hfuborgina og leiir okkar skyldu blastinu. "Bless, Vilma!", kallai eyjamaurinn til mn og vinkai. Svo btti hann vi: "a var gaman a sj ig rllandi!!!"


Nsta sa

Um bloggi

Vilma sjálf

Höfundur

Vilma Kristín
Vilma Kristín
The Worrying kind
Jl 2017
S M M F F L
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband